De foto laat het carillon van de Universiteit Twente zien in de sneeuw.

Het is inmiddels 7 maanden geleden dat ik een stuk heb geschreven. Tot 3 maanden geleden was ik nog druk met afstuderen, maar sindsdien ben ik op zoek naar een baan. Aangezien het aanbod in mijn vakgebied nogal schaars is is het lastig om interessante vacatures te vinden. Of het zijn projecten waar je geen zekerheid hebt op een vaste baan daarna en te ver om te bereizen vanuit Enschede. Ik heb inmiddels 3 gesprekken gehad waarvan de eerste niet echt goed ging, omdat ik nog niet echt de ervaring had en erg onzeker was, maar de volgende twee gingen wel beter. Inmiddels heb ik ook door hoe ik brieven moet schrijven, maar ik wordt meer op mijn studie afgewezen dan op andere vaardigheden, wat ik erg raar vind.

Fotografie
Afstuderen was een duur geintje, duurder dan ik dacht, maar als een cadeautje aan mezelf, met dank ook aan mijn ouders heb ik een nieuwe fotocamera gekocht. Ik heb erg zitten twijfelen of ik een DSLR zou aanschaffen, maar ik ben praktisch ingesteld en ik had geen zin om met lenzen te slepen dus heb ik uiteindelijk een hybride/bridge camera gekocht, een Nikon P90. Het heeft een groot zoombereik en de instelmogelijkheden van een DSLR, maar geen gezeik met losse en dure lenzen. Een nadeel van een camera met meer megapixels is ook grotere bestanden en dus gaat het erg hard met de grootte van mijn fotobibliotheek en das niet echt handig als je een laptop hebt met een nogal beperkte capaciteit. De fotox92s uit Zeeland op mijn Flickr-account (zie ook de rechterkolom) zijn met de nieuwe camera gemaakt. Maar ik wil mijn fotografie naar een hoger plan trekken dus ik denk dat ik kritischer moet zijn met betrekking tot de fotox92s die ik erop zet, want nu is het alleen gericht op uitstapjes in plaats van een ordening per onderwerp.
Twitter is hierbij een goed hulpmiddel aangezien met name @petapixel allemaal handige links doorgeeft met betrekking tot fotografie over allerlei onderwerpen, maar kijken naar fotox92s helpt ook.

Net als vorig jaar ben ik dit jaar niet op vakantie geweest. Solliciteren is nu belangrijker dan een vakantie. Maar af en toe zijn er de uitstapjes zoals morgen naar Artis en de Hermitage dus ik vermaak me wel. Het is soms wel wonderlijk hoe makkelijk je door een dag komt ook al heb je niet echt altijd wat te doen op wat klusjes na. Toegang tot internet help in ieder geval erg goed.

Twitter (zie ook in de rechterkolom) zal voorlopig mijn voornaamste bron van communicatie zijn, maar als ik een langer verhaal te vertellen heb zal ik er hopelijk aan denken om het hier neer te zetten.

Het is zover, ik ben helemaal web 2.0. In ieder geval datvind ik. Dit weblog was het eerste en af en toe voegde ik wat blogtoys toe,maar in de afgelopen maanden heb ik daar wat dingen aan toegevoegd. Als eersteLinkedIn op aanraden van mijn afstudeerbegeleider. Het iseen sociaal netwerk voor professionals. Dus voornamelijk om met elkaar tediscussixebren over serieuze zaken. Daarnaast kan je lid worden van allerleigroepen zoals bijvoorbeeld van mijn studievereniging Stress, maar ook vanallerlei verschillende professionele groepen. Inmiddels heb ik voornamelijkstudiegenoten in mijn lijstje staan en natuurlijk mijn begeleiders. In delinkerbalk zie je een link naar mijn LinkedIn profiel waarin natuurlijk mijn CVstaat. Want LinkedIn wordt ook gebruikt om een baan te vinden of werknemers tezoeken.

En toen Flickr, ik wou altijden mijn mooiste fotox92s ergens tonen en Flickr is nu eenmaal de meestgebruikte fotosite. Nu staan alleen mijn fotox92s van Terschelling erop, maar alsik eraan denk wil ik meer fotox92s erop gaan zetten.

En dus sinds deze week Twitter. Aangezien ik deze tijd niet altijd de tijd heb om deze langeverhalen te schrijven, leek Twitter me een leuk medium om te gebruiken om telaten zien dat ik nog wel degelijk leefde op het web en aangezien de berichtjeszo kort zijn kan je het regelmatig doen. En natuurlijk omdat ik constant achtereen computer zit. En zox92n klein berichtje kost natuurlijk bijna geen tijd,behalve dat je soms moet nadenken hoe je iets in 140 karakters stopt. Dus ikheb inmiddels al aardig wat tweets oftewel berichtjes getypt over de meest rareonderwerpen. Ik Twitter in het Engels, omdat ik hopelijk zo meer mensen bereiken inmiddels heb ik een aantal followers. Daarnaast volg ik natuurlijk ookverscheidene mensen en zelfs dieren. Ik begon met Stephen Fry en David Pogue, maar inmiddels volgik dus twee katten waarvan xe9xe9n momenteel Oscar commentaar geeft. Daarnaast hebik via following-lijsten van anderen ook weer doorgespit om te zien wie zijvolgen en zo kom je weer bij nieuwe mensen. Ik vind het onzinnig om Twitters tevolgen van nieuwssites die ik toch al via een RSS-feed lees zoals Bright.NL, Nu.nl en NOS Teletekst(via de tv).

Twitters van de mensen die ik volg lees ik via eenFirefox-extensie genaamd Twitkit die links in mijn scherm staat afgebeeld en ikkan er zelf ook mee posten dus lekker praktisch en hij update elke 3 minuten.Dat vind ik een redelijke termijn.

Ik ben ook gaan Twitteren omdat ik dan mijn mobiele telefoonkan gebruiken om te twitteren door smsx92jes naar een bepaald internationaalnummer te sturen, maar na 3 mislukte pogingen om mijn mobiel geverifieerd tekrijgen heb ik maar een mailtje gestuurd naar Twitter support om te vragen hoehet zit, want de support en uitleg op hun site is erg minimaal. Dus dat is evenwachten en dan zal ik waarschijnlijk ook tweets sturen terwijl ik ergensonderweg ver van een computer ben. Smsx92jes naar het buitenland zitten in mijnabonnementsbundel, waar ik nog veel tegoed op heb, dus dat is het probleemniet.

Daarnaast heb ik gelukkig ook nog een offline leven. Bijnatwee weken geleden ben ik voor het eerst wezen schaatsen op de nieuwe ijsbaan. Ikhad er al een officixeble rondleiding gehad en heb al verscheidene malen mijnzusje moeten ophalen van haar bijbaan aldaar, maar dus nog nooit op het ijsgestaan. We gingen vanuit de Stretchers en hadden via deUT goedkope kaartjes geregeld. Het was alweer een paar jaar sinds ik voor hetlaatst op schaatsen heb gestaan en toen waren het kunstschaatsen. Voor deverandering en om het eens uit te proberen heb ik deze keer ijshockeyschaatsengehuurd. Het was even wennen want het lijkt alsof je zo omkukeld, omdat je echthet gevoel hebt dat je maar op een centimeter van de ijzers leunt terwijl bijkunstschaatsen de ijzers helemaal het ijs raken. Maar na even wennen lukte hetallemaal prima en rondjes draaien gaat wel heel makkelijk op ijshockeyschaatsen.:) Gelukkig ben ik niet gevallen. Nu nog de trucjes leren vanijshockeyschaatsers maar daarvoor moet maar een keertje een specialistenuurtjevoor worden georganiseerd.

Nadat de binnenbaan dicht ging heb ik ook maar even eenrondje gedaan op de 400 meter-baan. Dat ijs was recent geveegd en was inderdaaderg glad. Ik heb pogingen gedaan fotox92ste maken met mijn mobiel, maar daar was hij niet snel genoeg voor. Zodra ik ophet knopje drukte was het onderwerp alweer het beeld uit dus filmpjes werkteiets beter, maar de kwaliteit is, zeker bij beweging, niet geweldig.

Daarnaast heb ik ook wat slecht nieuws. Mijn fietstassenzijn weer gestolen op station Enschede Drienerlo… Ik snap de obsessie nietvan sommige mensen om alleen de fietstassen van een fiets te halen. Aangezienik toch echt fietstassen nodig heb heb ik dus maar een nieuw stel gekocht, maarnu haal ik ze er elke keer af als ik naar het station en dus naar hetziekenhuis moet. Wel wat gedoe, maar ja, ik heb geen zin om weer een paar goedefietstassen kwijt te raken.

Deze winter heeft ook nog even toegeslagen op mijn lichaam,geen idee wat het was, maar ik heb drie dagen niks uit kunnen voeren door eenconstante hoestbui. Ik had geen koorts, maar ik kon de deur niet uit want dekou had een desastreus effect op mijn keel. En dan zit je ook nog met eensteeds kleiner wordende voorraad tissues en keelpastilles. De rest van de weekvoelde ik me prima, maar mijn stem klonk verschrikkelijk.

En zo ga ik door met mijn online en offline leven.

En zo ben je weer een maand verder. De tijd gaat snel als je in een regelmatig ritme zit. Ik zit elke dag achter de computer om aan mijn afstuderen te werken, maar soms is het best lastig de motivatie op te brengen om verder te gaan met een hoofdstuk of met het programmeren. Mijn begeleider wil nog steeds niet zeggen of ik het snel kan afronden terwijl een harde deadline mij beter helpt dan elke keer dit vage gedoe.

Omdat ik mijn oude beeldscherm een beetje zat werd en hij wel erg donker was, heb ik een nieuw beeldscherm aangeschaft. De prijzen van lcd-schermen zijn gezakt en nu is een beetje flink beeldscherm wel goed te betalen. Uiteindelijk kwam ik uit op een 22×94 scherm van Philips. In de winkel leek de grootte nog wel mee te vallen, maar thuisgekomen bleek het toch een enorm verschil met mijn oude 15×94 CRT (beeldbuis) scherm. Dat was even schrikken, maar het beeldscherm werkt prima nadat er even aan getweakt is om de juiste instellingen te krijgen. En nu kan ik makkelijker met 2 schermen naast elkaar werken als dit nodig is in plaats van dat ik elke keer moet wisselen.

Verder gebeurt er bar weinig. In het ziekenhuis hadden we vorige week een kleine stroomonderbreking, wat vooral in de studieruimte waar wij zaten wat apart was, omdat wij helemaal geen stroom meer kregen en dus opeens compleet in het donker zaten, maar op de afdeling zelf viel het allemaal mee en kort daarna hadden we weer stroom en kon er verder gewerkt worden. We hadden ook een keertje dat de branddeuren dichtvielen, maar we niet konden uitvogelen waarom, want bij ons was er geen brand of iets dergelijks. Het leverde wel wat ongemak op, omdat de deuren automatisch dichtvielen terwijl er wel mensen de afdeling op en af wouden en das best lastig met een zware deur die dan opengetrokken moet worden.

Maar de komende weken heb ik wat meer afwisseling. Daarover hopelijk later meer.

Met het winterweer heb ik ook de gelegenheid genomen om wat fotox92s te maken op de campus.

Het is alweer zeker twee maand sinds ik een echt verhaaltje heb geschreven. Door het afstuderen heb ik het soms zelfs te druk om mijn series bij te houden, laat staan om lange verhalen te schrijven.

Sinds eind oktober is er veel gebeurd. Ik ben verhuisd, wat echt een hels karwei was. De eerste weken was het een beetje pionieren. De eerste week had ik geen internet en geen tv. Toen ik internet had kon ik in ieder geval via internet tv kijken. Toevallig kwam een buurman langs op de dag van de Amerikaanse verkiezingen om wat te vragen en toen ik meldde dat ik nog geen internet en tv had heeft hij mij een speciale usbstick met een antenne aan miju geleend zodat ik in ieder geval Nederland 1, 2 en 3 kon kijken.
Het was ook nog een gedoe om nieuwe adres door te geven, omdat er een letter in het huisnummer staat, niet als toevoeging, maar echt als onderdeel van het nummer en niet elke instantie, waaronder de gemeente, vind dat niet erg leuk. Maar na een mailtje met een dame van de gemeente was dat ook opgelost. Tot nu toe heb ik echter nog niet mijn BNN scheurkalender ontvangen dus daar moet ik maar eens achteraan gaan. Voor de rest werd al mijn post netjes doorgestuurd door de TNT naar mijn nieuwe adres.
De tv-kabels moesten we ook nog aanleggen dus hebben we dat een week na de grote verhuizing gedaan.
We hadden echter een nijpender probleem, namelijk last van een overstroming. Het water dat uit de wasmachine werd gepompd tijdens het wassen kwam even later weer terug via de naastgelegen wc, die we niet gebruikten. Het stonk gelukkig niet echt, maar al het water liep de woonkamer in en dat was niet zo handig. Na een telefoontje met de Wiso, het ontstoppingsbedrijf, werd het water weggezogen en gingen ze de maandag daarna op onderzoek, maar in het weekend gebeurde het weer en toen was de Wiso niet zo snel en heb ik via via een waterstofzuiger moeten regelen en zo veel mogelijk water opgezogen. De week erna hebben ze na veel zoeken en zelfs het verwijderen van het toilet, de verstopping in xe9xe9n van de leidingen gevonden die de schuldige was.

En nu woon ik er alweer bijna 2 maanden. De alternatieve kerstboom is in ieder geval al opgetuigd. Alleen de gordijnen voor mijn extra kamer zijn nog niet helemaal af, maar daar heeft mijn moeder het nog een beetje te druk voor. En het grootste gemis is het gebrek aan een echte oven, omdat De Veste het niet de moeite waard vond om een ruimte in de keuken te laten voor een gasstel/oven combinatie. Maar misschien gaan we een elektrisch oventje kopen om dit gemis op te vangen.

Momenteel ben ik nog steeds erg druk met het programmeren in VBA in Excel, maar daar begint inmiddels wat schot in te komen.  Ik ben nu druk bezig met de code werkzaam te krijgen en ik moet nog steeds veel opzoeken om uit te vinden hoe iets werkt en wat de handigste manier is om iets voor elkaar te krijgen. Gelukkig is het een taal die best makkelijk te leren is, maar alle functies in excel uitzoeken is niet altijd even makkelijk en de help niet altijd erg hulpvaardig, maar erg summier. Via internet is in ieder geval een hoop te vinden.

Speciaal voor deze kerstdagen heb ik een eigen tv-gids gekocht zodat ik alle specials en dergelijke aankruizen, want met name de BBC heeft altijd een interessant line-up voor de kerstdagen. Dit jaar was er zelfs een premiere, namelijk die van de nieuwe Wallace & Gromit-film van 30 minuten: A Matter of Loaf and Death of Een Zaak van Leven of Brood zoals het door de VPRO werd genoemd. Om xe9xe9n of andere reden zond de VPRO x91m eerder uit dan de BBC. Een beetje raar, maar nu kon ik gisteren bij de tweede keer wat beter op de details letten en allerlei grapjes in de achtergrond opmerken. Het was in ieder geval erg vermakelijk. De man en de hond zijn deze keer bakkers en moeten er voor hun eigen bestwil achterkomen wie al 12 bakkers heeft vermoord.

En verder wou ik dit nog zeggen:

Nou, ik ben als een kind zo blij, want gisteren is het boekje bezorgd, het heeft maar twee dagen geduurd sinds de verzending om te worden bezorgd. Sneller dan ik dacht.
Ik was in de stad en toen ik thuis kwam stond het pakje voor mijn kamerdeur. Als een kind zo blij heb ik het zo snel mogelijk uitgepakt. En zo ziet het eruit:

Een ideaal sinterklaascadeautje.

De foto komt van m’n mobiel en helaas krijg ik ‘m niet gedraaid. Het boekje heb ik natuurlijk al uit, want het zijn maar 5 verhaaltjes. Het zijn erg inzichtelijke verhaaltjes die elk een bepaalde moraal willen overbrengen aan jonge tovenaarskinderen. Voornamelijk het commentaar van ‘Dumbledore’  is erg vermakelijk om te lezen, omdat het een inzichtje geeft in hoe de sprookjes door de jaren zijn aangepast aan bepaalde sympathieen of om kinderzieltjes te beschermen. Zeg maar op dezelfde manier zoals Assepoester wat minder bloederig is gemaakt, met name bij het einde van het verhaal waar de stiefzusters stukken van hun voet afsnijden om in het schoentje te passen.

Deze Collector’s Edition was zeker het geld waard en een leuke aanvulling aan mijn boekenkast.
 

Zoals sommigen misschien is opgevallen heb ik een tellertje aan mijn weblog toegevoegd. Ik zat namelijk met smart te wachten totdat The Tales of Beedle the Bard (in het Nederlands Baker de Bard) uitkomt.

Toen bekend werd dat het boekje werd uitgegeven in 2 edities, namelijk een standaardversie en een verzamelaarseditie. Na een paar dagen wikken en wegen heb ik begin augustus besloten de verzamelaarseditie te bestellen bij Amazon.co.uk. Aangezien ik eind oktober jarig ben had ik bedacht dat ik dan wel genoeg geld zou krijgen om het te financieren, helemaal gezien de dollarkoers. En het klopt dat ik genoeg geld heb gekregen om het te financieren, maar de verhuizing heeft er een beetje een gat in geslagen, maar volgende week krijg ik mijn verhuisvergoeding dus dan zijn mijn rekeningen weer bijgevuld.

4 december komt het dus uit, als je goed let op de teller, en ik hoop dat ik ‘m dan gauw daarna mag ontvangen aan de deur. Een eerder pakketje van Amazon is netjes bezorgd op mijn nieuwe, lastige, adres dus ik hoop dat het geen probleem is.

De verzamelaarseditie is erg bijzonder en bevat ook nieuwe achtergrondinformatie met betrekking tot de wereld van Harry Potter oftewel canon zoals het wordt genoemd en ik ben erg benieuwd wat die informatie is. Het wordt voor mij dus een paar dagen het negeren van The Leaky Cauldron om verrast te blijven.

Het is bijna zover, namelijkmijn verhuizing. Inmiddels zijn er al een stel dozen ingepakt en ziet mijnkamer er nu een beetje kaal uit.

Daarnaast ben ik druk bezigmet mijn afstudeeronderzoek. Het data vezamelen is soms erg demotiverend en hetnaar cijfers staren erg vermoeiend waardoor ik x92s avonds niet echt meer zin hebom ook nog een verhaaltje voor mijn weblog te schrijven, terwijl het best metandere dingen te combineren is.

De weken gaan erg snelvoorbij als je elke dag bezig bent. Doordat ik de gesprekken met mijnbegeleiders voornamelijk op maandagochtend heb heb ik meestal de zondag vrij omandere dingen te doen. Maar nu is dat dus voornamelijk mijn spullen uitzoeken.

Af en toe zijn er echter ookuitstapjes.

Op woensdag 15 oktober zijnwe met een stel dames van de afdeling naar de Ladies Night in Cinestar geweest.De film van de avond was Bride Flight. Voor mij was het deeerste Ladies Night, maar anderen hadden het al vaker meegemaakt. Het was in iedergeval drukker dan ik dacht. Er waren 2 zalen vol met bijna alleen maar dames.Bij de ingang kreeg iedereen een glas mousserende wijn en in de zaal lag oponze stoel een goodiebag met allemaal dingen, waaronder een pak Bolletje Brodin de melk. Ik was er wel blij mee, maar anderen waren eenbeetje sceptisch met betrekking tot dit ontbijtproduct. Daarnaast allerleimonsters voor verzorgingsproducten voor met name oudere vrouwen, 2tijdschriften en een zakje popcorn. Een redelijke oogst dus. :p Daarnaast staaner allemaal kraampjes met sieraden, kleding, tassen en allerleiverzorgingsproducten, maar niet echt iets bijzonders ofzo. Maar het was erggezellig.

De film was wel aardig, maarik vond x91m een beetje lang. De film was wel mooi en vooral het verhaal van Adawas erg aangrijpend.

Eerder die week heb ik, samenmet een huisgenoot, een interview gehad met iemand van het UT-nieuws. We warenhet namelijk een beetje zat dat Acasa ons elke keer zo halfslachtig informeerten we wouden met dit artikel een signaal uitzenden naar Acasa dat we daar nietvan gediend waren. Het artikel is hier te vinden.

Op vrijdag de 17^emocht ik mee met een excursie naar het nieuwe Deventer Ziekenhuis. Mij was verteld dat we met de trein zouden gaan en ik zatdan ook braaf op tijd in de trein toen ik een telefoontje kreeg dat iedereenmet de auto was en dat men was vergeten mij en nog een jongen op de hoogte testellen. Hem kwam ik tegen toen ik x91m op het busstation zag en iemand vroegwelke bus naar het ziekenhuis ging. We kwamen uiteindelijk op tijd aan in hetziekenhuis, maar moesten nog een stukkie lopen voor we bij het auditoriumwaren. De spreker liet even op zich wachten maar begon redelijk snel aan zijnenthousiaste verhaal over de bouw van het ziekenhuis. Natuurlijk ging er eenstukje geschiedenis van het ziekenhuis aan vooraf met een hoop uitstapjes. Zoveel dat het een beetje een lang verhaal werd, maar uiteindelijk kwamen we bijhet, volgens mij, interessante gedeelte, namelijk de inrichting van het nieuweziekenhuis. Het is namelijk zo gebouwd dat ze als ze willen zo de inrichtingkunnen veranderen op basis van een veranderende vraag en aanbod. Op de tweedeverdieping zit de hele verpleegafdeling die niet per specialisme is ingericht.Ze kunnen een afdeling uitbreiden mocht dit nodig zijn. Maar dan moet er ergensanders natuurlijk ingeschikt worden. Daarnaast zijn de polix92s ook flexibel metallemaal dezelfde kamertjes die door verschillende specialismen kunnen wordengebruikt.

In ieder geval erginteressant, maar we mochten niet op de afdelingen komen wegens privacyredenen,maar dat gaat volgens mij niet op als je alleen maar iemands gezicht ziet.

Daarna moesten we weerrichting huis en er was mij verteld dat er nog wel plek zou zijn in xe9xe9n van deautox92s, maar dit bleek niet zo te zijn en had ik net de bus gemist. De volgendebus liet een kwartier op zich wachten en nam ook nog eens de lange route naarhet station. Hierdoor miste ik net de trein en moest ik nog eens een half uurwachten. En toen de trein eindelijk vertrok stond de trein weer stil. Door devertraging miste ik mijn aansluiting naar station Drienerlo waardoor ik maardoor ben gereden naar Enschede en heb ik de bus naar station Drienerlo genomen.Uiteindelijk heb ik er twee uur over gedaan om weer thuis te komen. Niet echteen leuk einde van zox92n dag.

Vorige week zaterdag was decomedygroep Boom Chicago te gast bij Spijkers met Koppen<<link>> waar ze spraken over hun verkiezingsconference Bye ByeBush. Mijn vader en ik hebben toen het plan opgevat dat wedie show graag wouden zien, maar de enige dag voor de Amerikaanse verkiezingendat we konden was afgelopen vrijdag. We hebben dus kaartjes gereserveerd meteten erbij, dus een dinner and a show.

We zijn om 2 uur x92s middagsvertrokken en we zouden eerst even langs een kennis gaan en daar kwamen weuiteindelijk om 5 uur aan. Door files hebben we er 3 uur over gedaan. Na eenhalf uurtje moesten we al weer weg om op tijd te komen voor het eten.Uiteindelijk zijn we prima op tijd gekomen en hebben we genoten van het eten ende show. Ze hadden ook cocktails en ik heb een strawberry daiquiri genomen,helaas had deze geen crushed ice maar gewoon ijsblokjes, maar het was wel erglekker.

De show was erg leuk en gingheel erg in op de verschillen tussen Obama en McCain, maar ook natuurlijk overde incompetentie van Bush. Daarnaast was er veel interactie met de zaal waaropverder geimproviseerd werd. Tijdens de show werd er ook veel gebruik gemaaktvan live video editing om mensen van het publiek er in te passen. Allemaal ergmultimediaal dus.

Toen de show afgelopen was hebben we de auto uit deparkeergarage gehaald voor veel geld en ginen we weer terug naar huis, maar algauw zaten we weer in de file en uiteindelijk waren we rond 2 uur thuis. Nietecht een leuk einde.

Ik weet dat het alweer een tijdje geleden is, maar het is momenteel erg lastig om een goed moment te vinden te schrijven. Iets wat ik zelf ook erg betreur, omdat ik het weblog voornamelijk voor mezelf bij hou als een soort archief van wat ik allemaal heb uitgespookt, want dat is weer aardig wat.

Begin september was er een lustrum van de VCK. De vorige keer was ik onder andere degene die het organiseerde, maar dat is dus inmiddels al 5 jaar geleden en ik ben alweer 3 jaar het bestuur uit. Wat gaat de tijd toch snel. Na koffie en cake hebben we een rondleiding gekregen langs de verschillende knooppunten en naar de toekomstige plek van de schotels. Dit gaf ook de mogelijkheid tot wat kiekjes van de UT.

En we sloten traditioneel af met veel eten.

Inmiddels twee weken geleden ben ik op uitnodiging van een vriendin van mij meegeweest met de Najaarsintro van Euros Zeilen. Een vereniging waar zij al een paar jaar lid van is en ook in het bestuur ervan heeft gezeten. Ik had tot dan toe nog nooit gezeild, in tegenstelling tot mijn zusje en mijn vader.
Op vrijdag zijn we per trein naar het Friese Akkrum getrokken. Hier lagen namelijk de boten waarop we zouden gaan varen en de Ebenhaezer, het vlaggenschip van Euros waar we ook op sliepen, aan de bar hingen en aten.
Op zaterdag was het nagenoeg windstil, maar we hebben toch eerst een poging gewaagd het kanaal uit te komen en op het Sneekermeer te komen, maar na wat gezigzag als techniek bij gebrek aan wind, wat helaas niet echt opschoot, hebben we de motor maar aangezet en hebben we iets verderop een nieuwe poging gewaagd met wat meer bewegingsruimte. Dus hebben we de theorie doorgenomen over wat overstag gaan en gijpen is, maar ik weet het nog steeds niet echt. Ik heb voornamelijk aan het roer gezeten. Na de lunch zou ik op de Ebenhaezer blijven om daar mee te zeilen, maar zonder wind is dit niet echt te doen met zox92n groot schip dus zijn we op de motor naar een rustig hoekje van het Sneekermeer gevaren met alle boten aan de zijkanten van de Ebenhaezer gebonden. Veel mensen lagen op het dak te zonnen en snoep en chips te eten. De Ebenhaezer had namelijk geen gebrek aan chips, snoep en chocola en we mochten het allemaal opmaken Niet echt bevorderlijk voor de gezondheid, maar gelukkig was het maar een weekend.
Het was warmer dan verwacht en ik had dan ook niet echt een T-shirt meegenomen. Maar ik heb ook nooit zox92n behoefte om in de zon te liggen dus ben ik in de schaduw van de giek gaan liggen zodat ik niet al te warm zou worden. Helaas werkte deze techniek niet echt waardoor ik maar even op mijn matje ben gaan liggen in het vooronder. Want daar was het wel koel, x92s nachts niet echt prettig, maar toen wel.
x92s Avonds hebben we met zx92n allen naar de zonsondergang gekeken en daarna gekletst en spelletjes gespeeld. Het was in ieder geval erg gezellig.

De volgende ochtend werden we weer weer gewekt met gebakken ei en spek op brood, maar ik heb me maar eerst even aangekleed voordat ik me op dit ontbijt stortte. Bij Euros weten ze in ieder geval wel een goed ontbijt te serveren, het avondeten was namelijk iets minder, maar dat lag meer aan de koks. Na het ontbij vatte iemand het plan op om spontaan pannenkoeken te bakken en dat viel in goede aarde. x92s Ochtends waaide het nog niet zo hard dus hebben we een wrikwedstrijd gehouden. Wrikken is een techniek bij het zeilen voor het geval je bijvoorbeeld geen wind en geen motor hebt. Op een kleine zeilboot heb je een soort roeipeddel liggen die je in een beugel aan de achterkant van de boot steekt en door een soort achtjes te draaien komt de boot vooruit. Ik kon de techniek niet echt te pakken krijgen, maar ik ben gelukkig niet laatste geworden. Inmiddels was het gaan waaien en kon er echt gezeild worden. Ik had ervoor gekozen om op de Ebenhaezer te blijven, omdat ik wel wou zien hoe je zox92n schip met zeilen kan laten varen. Ik heb zelf aan het roer mogen staan en aan xe9xe9n touw getrokken. Verder heb ik me voornamelijk met fotox92s maken beziggehouden en genoten van het schouwspel bij het gijpen en/of overstag gaan waarbij de giek van de ene naar de andere kant gaat. Aan het eind heb ik ook nog iets, waarvan ik de naam ben vergeten, omhoog moeten halen en hebben we de boot Ebenhaezer van binnen opgeruimd en heb ik mijn spullen gepakt. Omdat mijn vriendin met de auto was en ik een week-OV heb, mocht ik met haar mee terugrijden naar Enschede en hebben we nog xe9xe9n meisje in Zwolle op de trein gezet. Hierdoor was ik lekker op tijd thuis en kon ik gelijk mijn was doen en daarna naar bed. Als ik met de trein was gegaan was ik pas veel later thuis geweest.
Mijn vriendin probeert mij nu lid te maken voor dit laatste jaar, maar ik weet het zo net nog niet.

Vorige week vrijdag zou mijn vader meedoen aan een nieuwsquiz op radio 1 en zijn wij dus naar Hilversum getogen. Aldaar hebben we een broodje kunnen eten en heeft mijn vader daarna aan de quiz meegedaan. Helaas heeft hij niet gewonnen, maar we hebben wel een radio en 2 kaartjes voor Beeld en Geluid gekregen. Aangezien het voor ons teveel gedoe zou zijn om nog een keer naar Hilversum af te reizen hebben we dus ook gelijk een bezoek gebracht aan Beeld en Geluid. Dit zit dus in het kleurrijke gebouw bij het Mediapark en is de opvolger van het Omroepmuseum. Het is nu een hele interactieve gebeurtenis, zeggen ze, maar dat viel een beetje tegen. Aan het begin krijg je een ring met, ik vermoed, een RFID chip, waarop wat basisgegevens worden opgeslagen, namelijk je geboortedatum, je naam, je e-mailadres en je host naar keuze. Je host legt bij elke activiteit uit waar het paviljoen over gaat en hoe het werkt. Ze laten het hipper klinken dan het lijkt, maar hierdoor kunnen dingen die je hebt gedaan worden opgeslagen en kan je het terugkijken via hun website. Bij verschillende paviljoens kan je quizes doen die op je leeftijd zijn gericht, maar dat klopte niet altijd, want toen ik 1 was kon ik me er niet echt iets van herinneren… Het leukste was de teletijdmachine waarin je fragmenten van jeugdtelevisie uit je jeugd kan zien en dit geval klopte het wel met onder andere fragmenten uit Telekids en de Meneer Kaktus Show.
Op een bovenverdieping kon je ook een beetje inzicht krijgen in de geschiedenis van het maken van het nieuws en heb ik zelf ook het nieuws voorgelezen. Het zag er in ieder geval een beetje raar uit toen ik het terugkeek.

Afgelopen maandag was het tijd voor de OMPL-rally. Dit is een autospeurtocht georganiseerd door de vakgroep waar ik afstudeer en is een uniek iets binnen de UT. Er waren aardig wat deelnemers dus moesten we om de 3 minuten vertrekken waardoor we al snel op dezelfde plekken stonden om de raadsels op te lossen. We moesten namelijk zowel voor de route als voor de punten vragen beantwoorden of raadsels oplossen. Dit ging grotendeels goed, maar op een gegeven moment raakten we de route een beetje kwijt omdat een aanwijzing niet echt duidelijk was. Maar door wat geluk is het allemaal goed gekomen en is mijn team uiteindelijk tweede geworden.

Naast al deze lol is er nog iets gaande. Eerder dan verwacht ben ik gedwongen te verhuizen. Acasa heeft een wijziging in hun plannen gemaakt waardoor ik niet kan wachten tot ik afgestudeerd ben en dan een eigen huis te vinden zodra ik weet waar ik ga werken. Dus moet ik 9 november mijn huis verlaten hebben. Voor mij dus erg vervelend en erg korte termijn, maar na een gesprek met Acasa is er een oplossing gevonden en ga ik naar 2B. Het zal een flinke verandering zijn, omdat ik nu voor een korte tijd ergens anders ga wonen. Ik woon nu namelijk al bijna 5 jaar op mijn kamer en het zal een hele verandering zijn om een ander uitzicht op de Calslaan te hebben. Dus in de komende maand moet ik mijn spullen gaan uitzoeken en dozen gaan inpakken.

LEGO Indiana Jones en Star Wars

Ondertussen probeer ik af en toe een nieuw computerspel te spelen, maar laatst liep dit een beetje spaak. Op verschillende websites en op tv had ik goede verhalen gehoord over Lego Indiana Jones en dus had ik het gedownload en gexefnstalleerd, maar toen ik het wou gaan spelen kreeg ik de melding dat mijn videokaart een bepaalde optie niet had. Als dat nou bij de installatie werd nagekeken…

Dus toen wou ik kijken of ik Lego Star Wars wel kon spelen, maar dit bleek dezelfde optie nodig te hebben. Erg jammer dus en ik had de moed opgegeven, maar toen dacht ik. Misschien is het er ook voor de mac en ja hoor ik kon een demo downloaden van Lego Star Wars. En die heb ik vervolgens gespeeld en het is best grappig, in de demo kon je bijvoorbeeld een stel stoelen laten dansen. Maar daarnaast moet je puzzels oplossen om bepaalde dingen te krijgen, dat maakt het wel uitdagend. Maar toen ik ging kijken of ik de volledige versie kon spelen op mijn iBook kwam ik bedrogen uit, want daarvoor heb ik een krachtiger processor nodig. Je kan soms niet alles hebben en dit was de eerste keer dat mijn inmiddels 4 jaar oude PC iets niet aankon.

Wall-E

Aangezien ik de film Wall-E erg leuk vond, wou ik ook het spel spelen, maar daar kwam ik op een andere manier bedrogen uit. Dit nieuwe spel kan mijn computer wel aan, maar mijn vingers niet. Er zitten zoveel controls op dat je het niet met een toetsenbord kunt spelen. Je moet sturen en schieten en ondertussen soms bukken. En dat moet met allemaal verschillende knoppen op het toetsenbord dat het niet te doen is. De handleiding stelt ook niet voor niets voor om een gamecontroller op je computer aan te sluiten, maar ik vond het een beetje onzin om die apart aan te schaffen. Dus dat was ook een beetje een deceptie, helaas.